ตอนที่ 7 · อ่าน 3 นาที
วันที่ฉันกลับบ้านไม่ได้
เมื่อการกลับบ้านไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป และต้องหาทางก้าวต่อไปให้ได้
แปลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ Read the original
ในขณะที่ทุกอย่างในชีวิตของฉันกำลังไม่แน่นอน ฉันก็ยังพยายามทำเว็บไซต์ของตัวเอง และหาทางหารายได้ออนไลน์
ทุกวัน ฉันค้นหางานที่เหมาะกับตัวเอง ฉันรู้ว่าฉันต้องหาทางเลี้ยงดูตัวเองให้ได้
แล้วแม่กับพี่สาวก็โทรมาหาฉัน บอกว่าฉันต้องกลับเมืองไทยด่วน
แต่มีปัญหาอยู่ ฉันไม่สามารถออกจากอินเดียแล้วกลับบ้านได้ง่าย ๆ
ฉันอยู่เกินกำหนดวีซ่าโดยไม่รู้ตัว เพราะฉันมัวแต่รอคนที่ฉันรัก
เรื่องวีซ่ายังถูกเพื่อนคนหนึ่งดำเนินการผิดพลาดด้วย ทำให้ฉันไม่สามารถทำเรื่องออกนอกประเทศตามขั้นตอนปกติได้
ในตอนนั้น ฉันพักอยู่ที่โรงแรม ฉันไม่ได้ทำงาน เพราะฉันมีปัญหากับสภาพอากาศ และแม้แต่กับน้ำที่เป็นสีเหลือง ร่างกายของฉันไม่ค่อยดี และฉันยังแพ้อาหารด้วย
ในเวลาเดียวกัน ฉันก็มีค่าโรงแรมที่ยังไม่ได้จ่ายมาสิบสองวันแล้ว
ฉันพยายามหาเอเจนซี่ที่จะช่วยแก้ปัญหาเรื่องวีซ่าและการเดินทางกลับของฉัน ในที่สุดก็มีคนตกลงจะช่วย
พี่สาวของฉันโอนเงินมาช่วยจ่ายค่าโรงแรม และยังคุยกับเอเจนซี่เรื่องช่วยให้ฉันได้กลับเมืองไทยด้วย
เอเจนซี่ตกลงราคา และขอให้เจ้าของโรงแรมอนุญาตให้ฉันพักต่อ แผนคือให้ทางโรงแรมรอรับเงินจนกว่าเอกสารจะเสร็จเรียบร้อย และฉันสามารถกลับเมืองไทยได้
แต่แล้วก็เกิดปัญหาขึ้นอีก มีปัญหาเรื่องเงิน ทำให้ดำเนินเรื่องเอกสารต่อไม่ได้ ทุกอย่างถูกยกเลิก
ในขณะเดียวกัน ค่าโรงแรมก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และฉันรู้สึกเหมือนไม่มีใครรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลย
ฉันเครียดมากเหลือเกิน
ฉันต้องการงานที่ทำให้ได้เงินเร็ว
ฉันทะเลาะกับแฟน เพราะเขาไม่อยากให้ฉันกลับไปทำงานเดิม
แต่ฉันไม่สามารถทำตามแผนที่เราวางไว้ด้วยกันได้ง่าย ๆ ทางโรงแรมกดดันฉันทุกวัน เพราะฉันยังค้างค่าโรงแรมอยู่ประมาณ ₹12,000 ฉันกลัวตลอดเวลาว่าจะถูกบังคับให้ออกจากที่พัก
ฉันร้องไห้ทุกวัน ฉันป่วยและมีไข้ ฉันรู้สึกว่าร่างกายและภูมิคุ้มกันของฉันอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ทุกอย่างดูเหมือนจะเกิดขึ้นพร้อมกันหมด
มีปัญหาเรื่องงาน มีปัญหาเรื่องเงิน มีปัญหาที่เกี่ยวกับเมืองไทย และยังมีปัญหาในความสัมพันธ์ของฉันด้วย
บอกตามตรง ฉันไม่รู้เลยว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้งได้อย่างไร
ฉันอยากให้แฟนช่วยเรื่องเงิน แต่ฉันก็รู้ว่าเขาช่วยฉันมานานแล้ว ไม่ใช่แค่สามเดือนที่ผ่านมา
ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา ตอนที่ฉันหยุดทำงาน ฉันใช้เงินของเขา เขาดูแลฉันมาตลอดช่วงเวลานั้น จนในที่สุดเขาก็ต้องเป็นหนี้ธนาคาร
ในเวลาเดียวกัน พ่อแม่ของเขาก็อยู่โรงพยาบาล และเขาเองก็มีค่าใช้จ่ายและความรับผิดชอบในครอบครัวของเขา
ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถรอให้คนอื่นมาแก้ปัญหาทุกอย่างให้ต่อไปได้
ฉันจึงตัดสินใจ
ฉันตัดสินใจกลับไปทำงาน
ฉันทำงานเพราะฉันต้องแก้ปัญหาตรงหน้า ฉันต้องจ่ายค่าโรงแรม และดูแลตัวเอง
ฉันทำงานจนสามารถจ่ายค่าโรงแรมได้ภายในสองวัน
แต่ลึก ๆ ในใจ ฉันรู้เสมอว่านี่ไม่ใช่ชีวิตที่ฉันอยากใช้ต่อไปตลอด
ฉันยังอยากหาทางอื่น
ฉันอยากทำเว็บไซต์ต่อ อยากหางานออนไลน์ และอยากสร้างรายได้จากสิ่งที่เป็นของฉันเอง
เพราะฉันไม่อยากติดอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากคนอื่นทั้งหมด
ฉันยังไม่รู้แน่ชัดว่าอนาคตของฉันจะเป็นอย่างไร
แต่ในตอนนั้น อย่างน้อยฉันก็รู้อยู่อย่างหนึ่ง ถ้าฉันกลับไปไม่ได้ ฉันก็ต้องหาทางเดินหน้าต่อไป
